ค่านัฟเกาะฮฺของสามีที่มีต่อภรรยา ตามคำสั่งของอัลลอฮฺ

ด้วยพระนามของอัลลอฮฺ ผู้ทรงกรุณาปราณี ผู้ทรงเมตตาเสมอ

เชื่อว่าทุกคนที่แต่งงานกัน ล้วนแล้วต้องการมีครอบครัวที่บารอกัตทั้งโลกดุนยา (โลกนี้)และอาคิเราะฮฺ (โลกหน้า) และแน่นอนสามีและภรรยา ต่างคนก็ต่างได้รับอะมานะฮฺ (หน้าที่ความรับผิดชอบ) จากอัลลอฮฺ (ซ.บ.) ในรูปแบบใหม่ และสิ่งสำคัญที่สุดที่คนเป็นสามีต้องตระหนักคือ  “ค่านัฟเกาะฮฺของสามีที่มีต่อภรรยาตามคำสั่งของอัลลอฮฺ (ซ.บ.)” เป็นอย่างไรบ้างมาดูกับ Berita muslim (นิตยสารมุสลิมออนไลน์) กันค่ะ

ในบทความต่อไปนี้ ขอสรุปในข้อมูลเบื้องต้นเท่านั้นเพื่อความเข้าใจง่าย

* นัฟเกาะฮฺหมายถึง ปัจจัยยังชีพหรือค่าเลี้ยงดู

** นัฟเกาะฮฺซอเฮร เช่น อาหารการกิน เครื่องนุ่งห่ม ที่อยู่อาศัย และอื่นๆ เป็นต้น

*** นัฟเกาะฮฺบาติน เช่น การตอบสนองความต้องการส่วนตัว และรวมไปถึงสภาพของจิตใจ

ครอบครัวที่จะบารอกัตได้นั้น ต้องดำเนินชีวิตตามแนวทางของอัลลอฮฺ (ซ.บ.) โดยยึดพื้นฐานในการดำเนินชีวิตตามคำสอนของอัลลอฮฺ (ซ.บ.) ในทุกๆการงาน ซึ่งความเป็นพื้นฐานในหนึ่งครอบครัวหลักๆคือ ต้องรับผิดชอบในอะมานะฮฺ (หน้าที่ที่ได้รับมอบหมายจากอัลลอฮฺ ซ.บ.) ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายสามีหรือฝ่ายภรรยาก็ตาม

ซึ่งเป็นที่รู้กันดีว่า ตามคำสอนของอัลลอฮฺ (ซ.บ.) เป็นสิ่งที่ดีที่ภรรยาต้องตออัตต่อสามี (ปรนนิบัติต่อสามีในทางที่ดี) ขณะเดียวกันก็เป็นสิ่งที่ดีเช่นกันที่สามีจำเป็นต้องให้ค่านัฟเกาะฮฺต่อภรรยาตามคำสั่งของอัลลอฮฺ (ซ.บ.)

สำหรับค่านัฟเกาะฮฺหลักๆที่สามีต้องให้แก่ภรรยา คือ นัฟเกาะฮฺ ซอเฮรและนัฟเกาะฮฺบาติน

ตามฮาดิษนบีมูฮำหมัด (ซ.ล.) ความว่า “วาญิป (ต้องทำถ้าไม่ทำบาป) ต่อผู้เป็นสามีในการให้ริสกี ต่อภรรยา และให้เครื่องนุ่งห่มตามที่นางเคยเป็นอยู่” (รายงานโดย ซอหิฮฺมุสลิม ; 1218. อาบูดาวูด  ; 1905, จาก ยาบิร บินอับดุลลอฮฺ รอฎิยัลลอฮูอันฮู) 

อุลามาอฺ (นักวิชาการ) ส่วนใหญ่ได้เห็นสอดคล้องกันเกี่ยวกับฮาดิษข้างต้นกับ คำว่า “ริสกี” ในฮาดิษนี้หมายถึง สามีต้องให้ นัฟเกาะฮฺ (ปัจจัยยังชีพหรือค่าเลี้ยงดู) ซอเฮรฺและบาติน (นัฟเกาะฮฺ ซอเฮรฺ เช่น อาหารการกิน เครื่องนุ่งห่ม ที่อยู่อาศัย และอื่นๆ และ นัฟเกาะฮฺบาติน เช่น การตอบสนองความต้องการส่วนตัว และรวมไปถึงสภาพของจิตใจ)

ในขณะเดี่ยวกันอิสลามแนะนำให้ผู้เป็นภรรยารู้จักแบ่งเบาภาระหน้าที่ของสามีที่ต้องแบกรับทุกอย่างในครอบครัว และสามีเองก็ต้องเข้าใจด้วยว่า การที่ภรรยาได้ช่วยเหลือภาระบางอย่าง เช่น ทำงาน เลี้ยงลูก ซักผ้า กวาดบ้าน ทำอาหาร เป็นต้น ซึ่งสิ่งต่างๆเหล่านั้นไม่ใช่สิ่ง วาญิป (ต้องทำถ้าไม่ทำบาป) ต่อเธอแต่อย่างใด แต่เป็นเพียงแค่การช่วยเหลือสามีให้บรรลุหน้าที่นี้ไปด้วยกัน

1. นัฟเกาะฮฺ ซอเฮรของสามีที่มีต่อภรรยา 

นัฟเกาะฮฺซอเฮร (ปัจจัยยังชีพหรือค่าเลี้ยงดู) เช่น อาหารการกิน เครื่องนุ่งห่ม ที่อยู่อาศัย และอื่นๆ

- อาหารการกิน 

สำหรับอาหารการกิน ตามคำสอนของอุสตาซ Azhar Idrus ในเรื่องของอาหารการกิน แนะนำว่าสำหรับประเทศที่ข้าวเป็นมื้อหลัก เป็นสิ่งวาญิบต่อสามีในเรื่องอาหารการต่อภรรยา คือ ต้องให้ค่าอาหารโดยประมาณสองมื้อต่อวัน จนกระทั่งนางกินอิ่ม ที่เหลือหากจะเป็นค่าขนมถือว่าเป็นสิ่งซุนัต

- เครื่องนุ่งห่ม

ตามคำสอนของอุสตาซ Azhar Idrus ในส่วนของเครื่องนุ่งห่ม เป็นสิ่งวาญิบต่อสามีในการให้ค่าเครื่องนุ่งห่มแก่นางปีละสองครั้ง ตั้งแต่หัวจนถึงจรดเท้า หรือตามสภาพที่นางเคยเป็นอยู่ หากจะให้มากกว่านั้นก็ถือว่าเป็นสิ่งที่ดีอีกต่างหาก

- ที่พักหรือที่อยู่อาศัย

เป็นสิ่งวาญิบต่อสามีที่ต้องให้ที่พักหรือที่อยู่อาศัยแก่ภรรยา ตามสภาพที่นางเคยอยู่หรือดีกว่าหรือตามอัตภาพและพละกำลังของสามีเช่นกัน เนื่องจากที่พักหรือที่อยู่อาศัยก็เป็นส่วนหนึ่งของนัฟเกาะฮฺสามีตามคำสั่งของพระองค์ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ขึ้นอยู่กับอัตภาพหรือพละกำลังของสามีว่ามีความสามารถแค่ไหน

- และอื่นๆ

เช่น เครื่องใช้ส่วนตัวต่างๆ ที่เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับภรรยา เป็นต้น

2. นัฟเกาะฮฺบาตินของสามีที่มีต่อภรรยา 

นัฟเกาะฮฺบาตินของสามีที่มีต่อภรรยา เช่น การตอบสนองความสุขส่วนตัวและรวมไปถึงสภาพจิตใจของภรรยาเช่นกัน

อย่างไรก็ตามสิ่งที่กล่าวมาข้างต้นเป็นเพียงข้อมูลเบื้องต้นเท่านั้น ทั้งนี้แนะนำศึกษาต่อเพิ่มเติมในส่วนของรายละเอียดอื่นๆ

ด้วยเหตุดังกล่าวขอให้สามีให้ความสำคัญต่อภรรยา เนื่องจากภรรยาถือว่าเป็นหนึ่งในอะมานะฮฺจากอัลลอฮฺ (ซ.บ.) ต่อสามีในการดูแลให้ดีที่สุด ขณะเดียวกันภรรยาเองก็ต้องเข้าใจสามีเช่นกัน อินชาอัลลอฮฺดำรงชีวิตตามหลักคำสอนของอัลลอฮฺ (ซ.บ.) ชีวิตครอบครัวจะบารอกัตทั้งโลกดุนยาและอาคิเราะฮฺ ด้วยความอนุมัติของพระองค์

วัลลอฮฺอะอฺลัม


เรียบเรียงโดย Fateemoh : Beritamuslimmag.com

ขอขอบคุณภาพประกอบโดย salimnews.com

อ่านต่อ